Bismillah.
Assalamualaikum.
Lupa
nak bagitahu. Aku dah ada kawan baru. Thank you Allah. Sangat banyak nikmat
dalam samaran! Alhamdulillah ‘ala kulli hal!
Hah,
lupa lagi. Nama kawan aku tu, kak Farah. Umur 30 tahun. Single lagi. Dengan segala
hormat aku nak promote akak ni kepada mujahidin semua. Ustazah kat sekolah
rendah tempat aku tinggal. Orangnya rendah, mulut manis (suka puji dan cuma
cakap benda positif je pasal orang lain), rajin, baik dan sangat pemurah!
*kalau kak Farah tahu mati aku confirm kena siat hidup-hidup (eh tak tak kak
Farah baik tak siat orang)
Aku
dah berani bawak kereta thanks to her. Yang aku suka dengan dia, suka cakap
benda positif. Pastu suka bagi sokongan kat orang. Aku cakap aku nak buat ini
ini ini hah nanti dia cakap “buatlah, Noor buat mesti sedap (kalau makanan)
mesti cantik (kalau benda yang bukan makanan)”. Dan lepas tu aku akan
bersemangat lebih daripada biasa. Seronokkan dikelilingi oleh orang yang
positif?
Tadi
kitorang buat begedil. Curi resepi Hlovate dari 5 tahun 5 bulan. Ngahaha.
Bahan-bahan
(aku tambah sikit-sikit je tak banyak):
1.
Lobak, bawang, lada besar (potong dadu)
2.
Kentang (potong dadu – goreng – lecek)
3.
Daging cincang (tapi aku pakai daging burger
Ramlee – sedap)
4.
Telur
5.
Garam, lada hitam, lada putih
Cara
nak buat:
1.
Masukkan daging burger yang dah dilecekkan
dalam kentang lecek (senang cakap mashed potato la eh).
2.
Campurkan kesemua bahan-bahan 1 yang
dipotong dadu.
3.
Letak garam, lada hitam, lada putih secukup
rasa
4.
Lepas tu adun, buat bentuk suka hati. Nak cepat
masak and masak dalam, buat leper-leper jelah.
5.
Celup tepung dan goreng dalam minyak panas!
Ok dah.
Ini bukan blog resepi eh. Jangan ubah channel anda. (ni kak Farah punya
pasallah bawak aku sembang sampai lupa nak cerita apa dah -,-).
Aku
buat ni saja-saja tau sebab tetiba nampak Hlovate cerita macam mana Jo buat
begedil. Semangat berkobar-kobar dan kak Farah pun bagi semangat! Hehe. Dah lama
tak masak wehhh. Maksud aku, masak as in try resepi baru. Bukan masak masuk
dapur lunch dan dinner. Kak Farah asyik cakap “pandai Noor buat”, “Noor buat
mesti sedap”, “lepas ni akak nak bawak balik sikit boleh?”, “eh sedaplah, nak
resepi..” Hah, terharu tak ada orang bagi semangat macam ni? Terharu sangat
sampai nak try buat Peach Cobbler pulak lepas ni. Kak Farah cakap nanti nak
mintak aku ajar buat spaghetti. Yeay semangat nak kahwin masak dan try
resepi berkobar-kobar!
Oh.
Dan sekarang aku dah berani bawak kereta. Itu point yang sepatutnya aku
highlightkan. Entah macam mana boleh
tersimpang siur sampai ke Peach Cobbler, spaghetti, begedil bagai aihhh.. Oh
ha, aku dah berani bawak kereta kat Bandar. Biaq pi lah ada van nak hon aku
pun. Weh buta ke tak nampak ke ada tanda P ni? Ini menandakan bahawasanya
pemandu kereta ini masih dalam lesen percubaan hang tau dak? Sabar boleh tak?
Syifa pun tau sabar. Hish.
Iklan. Give positive responds. It’s common sense. Look into it.
Itu
je kot. Kerja untuk esok dah siap. Sekarang nak layan kak Farah pulak. Kejap
kak ehhhhhh.. Sabaq nohhhh..
p/s: Kak Farah orang Utagha.


2 comments:
salam-alaik :)
baguslah ada kawan sebegitu ^^ may Allah bless your freindship.
by the way, noor dah konvo kan? tahniah!
aku baru nak daftar kelas memandu. kihkihkih
Post a Comment